25 Mart 2009 Çarşamba

Uç'urum - I

otoban ışıklarında aydınlanıyor

bütün karanlıkların

bırakıyorum arkamda

seninle güzel olan

ne varsa...

yolları ayıran

beyaz çizgiler

uzayıp gidiyor

bitmek bilmeden

tıpkı...

17 Mart 2009 Salı

Başlıksız - II

rüyalarımdaki kadınla uyanıyorum
günaydın diyorum ona;
o da bana tüm sessizliğiyle...

penceremden içeri gri bulutlar doluşuyor
hüzün kaplıyor içimi;
daha da çok kanıyor şimdi...

yastığımdaki boşluğunu kokluyorum
sarılıyorum sımsıkı;
ayrılmak istemiyormuşçasına...

rüzgarların o soğuk sesini duyuyorum
kulaklarımı tırmalıyor;
kalbimin tam ortasında hissediyorum acısını...

silip götürüyor
tüm düşlerimi;
acımasızca yağan yağmurlar...


14 Mart 2009 Cumartesi

Kişisel-II

Yanlış yaptığımı bildiğim halde, günlerin kötü geçeceğini bildiğim halde geldim bu şehre 10-11 ay önce . Ne kadar kötü olabilirdi ki; en azından yaşadığım kötü olan ne varsa arkamda bırakırım diyerek geldim. Bir de çevrem vardı tabi. Git daha iyi olur. Gel buraya daha iyi olur senin için. Rahat edersin. Oysa biliyordum bunun ne kadar yanlış bişey olacağını. Ama bir umut işte ya gerçekten haklılarsa dedikleri gibi öyle olursa dedim. Küçücük bir umuttu işte kandırmıştım bende kendimi...

Beklenen oldu işte ne kadar büyük bir yanlış yaptığımı anladım...

Artık boğazıma kadar doldum. Nefes alacak yer bile kalmadı. Herşeyi geride bırakıp bir kez daha gitmek istiyorum ama bu sefer kendim istediğim için. Kolay olan gitmek,kaçmak derler ya işte bu sefer tam tersi kalmak o kadar zor ki. Her gün o acıları yaşamak, her gün yüzüne tokat gibi vurulan istemli/istemsiz tüm kelimeler. Artık katlanılmaz bir hal alıyor.

Bütün hayatım boyunca hiç bir beklenti içine girmedim; ne hayattan ne de bir insandan. Çok sevdiğim artık dünyam haline gelmiş bir insana bile hiç bir karşılık beklemeden duygularımı açtım. Haykırdım ona sevgimi. Çevremdeki bir çok insana iyi-kötü maddi-manevi her türlü yardımlarda bulundum kendim sıkıntıya girdim yeterki etrafımdaki insanlar mutlu olsun yüzleri gülsün istedim. Yaşadığım herşeye rağmen şaklabanlık yapmaya etrafıma gülücükler dağıtmaya devam ettim.

Sonunda ne mi oldu?

Evet bencil oldum. Bi o kalmıştı söylenilmeyen. Onu da duydum. Hep eleştiriye açık oldum halbuki ama yok hayır bu kadarı çok fazla yapmadığım bir şey için söylenmemeli. Ağır gelir bu bana. Kaldıramam. Yüzümde gülücükler olmadan dolaşamam ben.
Hiç hak etmedim ben bunu...

11 Mart 2009 Çarşamba

Başlıksız - I


İlk gün gibi aklımda
Lodos rüzgarları esiyordu
Kapanıyordu gözlerim usulca
Nasılda dökülüyordu kelimeler
Umursamadığın kadar çok seviyordum oysa seni
Rüyalarımdan çıkmıyor artık o son kelimelerin...


10 Mart 2009 Salı

Kapılar ardında hazan...


Kaldı mı ki mevsimlerin anlamı
Her günümde hazan...

Gittin içimdeki senle birlikte
Kaldı ardında sessiz bir rüzgar...


6 Mart 2009 Cuma

Kişisel-I

Bugün önemli bir gündü benim için. Salı yaptırdığım kan testlerimle birlikte bugün sabah 9 da yaptırdığım eko'nun sonuçlarına bakacaktı doktor. Hastanenin o soğuk ve iğrenç renklerle boyanmış duvarlarının içinde kendimi boğuluyor gibi hissettim. Biraz hava alabilmek için gittiğim cam kenarından önce dışarıya baktım sonra da arkamda bıraktığım kalabalığa baktım. Çoğu kişinin yanında birileri vardı. Kimisi kolkola girmişti, kimi sıkı sıkıya sarılmıştı, kimininse hiç bir şey yapmadan yanlarında öylece bekleyen insanlar vardı...

Onu düşündüm sonra. Ne olurdu bugün yanımda olabilseydi. Yanımda öylece dursaydı. Varlığını hissetseydim...
Gelmedi...
Önemsemedi...
Ama olsun sorun değil...
Yalnızda ayağa kalkabilirim zorda olsa...
Alıştım artık...

2 Mart 2009 Pazartesi

Zor

O kadar zor geliyor ki ilkbaharın ilk günlerinde geleceğe dair mutlu günler düşlemek. Kendimi nasıl bir duruma soktum? Aslında bunların hepsi kendi hatam ve bu hatamın sebebide duygularım. İyi hoş eğer onu böyle delicesine sevmek hata ise olsun böle bi hatanın sonucu neyse hepsine katlanırım. Ama böyle bi sevgi sonucunda istenmediğini öğrenmek, hiç bir anlam ifade etmediğini duymak çok koyuyor be. Kalbimdeki tüm damarların acısını beynimde hissediyorum...

Günlerim nasıl mı geçiyor?
Bilmiyorum; aslında hiç geçmiyor. Her saniye daha çok acı çekiyorum. Saniyelerimi tutuyorum artık avuçlarımda. Yok işte yok acılarımdan başka birşeyim. Yanlızlığım bile bıraktı gitti ya şimdi kimsede kalmadı. Yine döndüm en başa. Yok olup gitmekten korkarak, var olmak için verdiğim mücadelemin sonu yine başa dönmek oldu.

O kadar güçlümüyüm peki sil baştan başlamak için var mı umutlarım? Onlarıda aldın benden. Ve ben artık yok olmak istiyorum acılarımla birlikte kendi içimde. Dayanamıyorum artık. Katlanılmaz bir hal alıyor. Bitsin istiyorum bu olanlar...