11 Mart 2009 Çarşamba

Başlıksız - I


İlk gün gibi aklımda
Lodos rüzgarları esiyordu
Kapanıyordu gözlerim usulca
Nasılda dökülüyordu kelimeler
Umursamadığın kadar çok seviyordum oysa seni
Rüyalarımdan çıkmıyor artık o son kelimelerin...


6 yorum:

  1. İnkar mı ediyoruz diyorum bazen.
    Bu yazılar bana hep kendımı hatırlatıyor nedense.
    Bilirdim aslında gerçekleri ama acı hafiflesin diye inkar ederdim İftira ederdim karşımdaki yüreğe.
    Bir umut belki vazgeçirir yazdıklarım diye.
    Ama işe yaramıyor.
    Eğer bunlar gerçek değilse söylediğinle kalıyor.

    YanıtlaSil
  2. SeRiOuuS : Yaşanılanlar iyide olsa kötüde olsa kelimelerle ölümsüzleşir. Sonsuza kadar yaşaması istenilen duygular işte o zaman kelimelerle anlam kazanıp var olabilir...

    YanıtlaSil
  3. B'aş sızlık........
    Kelimelerin zihinde yankısı
    Hep aynı söylemlerin dansı
    Ezber yapmak unutmamak için

    Oysa ezberleri bozmalı
    Aşsız kalmasın zihin......

    Zihnin aşı onu başında taşıyan ya!

    YanıtlaSil
  4. Uzağa Giden Kadın : kalmadı o zihni taşıyanda bişey. ne varsa yedi bitirdi kendi kendini .]

    YanıtlaSil
  5. Tebrik ediyorum çok güzel...çok anlamlı...
    Şiirlerinin, yazılarının ve yayın hayatının uzun soluklu olmasını dilerim...

    Şiirin kısa ve öz anlatımlı ama duygu dolu...
    Önemli olanda bu zaten...kısa dizeler ile yoğun duyguları anlatmak...

    Sonsuz Başarılar...

    YanıtlaSil
  6. ve lodos nasıl serseme çeviriyordu insanı.. tıpkı aşk gibi..

    YanıtlaSil