22 Temmuz 2009 Çarşamba

Kişisel - III

Çok uzun zaman oldu buraya yazmayalı. Ne yazabildim içimdekileri ne de paylaşabildim. Çok zor zamanlardan geçiyorum. Okul bitti. Stajımıda tamamlarsam tam anlamıyla mezun duruma gelirim artık. Ama bi türlü okul hayatımla ilgili net kararlar veremiyorum. Bir bölüm daha okusam mı yoksa iş hayatına mı girsem o kadar çok kafam karışık ki ne yapacağımı bilmiyorum. Ailem zaten ne destek oluyor ne de köstek. Ne yaparsan yap senin hayatın diyorlar. Evet doğru benim hayatım ama benim istediğim sadece varlığınızı görebilmek...

Okul biter bitmez İstanbula kaçtım. Dostlarımla, arkadaşlarımla bayağı bi gezdik eğlendik. Eğer bir bölüm daha okumak istersem bu sefer istanbul dışındaki hiç bir ünversiteyi tercih etmeyeceğim. Çalışmak istersemde yine istanbuldan bir iş bakacağım. Artık istanbula uzak olmak istemiyorum.

Hayatım son 3 aydır iş ve okuldan ibaret olmaya başladı, sıradanlaştı. Aslında iyide oldu. Unutmam gereken şeyleri unuttum silmek istediğim şeyleri sildim. Kendimle yüzleşmeye çok fazla vaktim olmadı açıkcası; iyikide olmadı yoksa kendi kendimi heder ederdim yanlışlarımdan dolayı. Ama olsun yanlış yaptıkça doğruya daha da çok yaklaştığımı hissediyorum...

Dizüstü bilgisayarıma yanlışlıkla(!) yumruk attım o da alındı sanırım ve bir daha açılmadı. Madem sen açılmıyon harddiskimi niye açmıyorsun. "Onu ver bana gerisi senin olsun" dedim ama dinlemedi. Yazdığım kitaplar, şiirler, makaleler ve bir sürü proje yok olup gitti galiba. Çok büyük kayıp gibi duruyor ama değil. Bir insan kadar değerli değiller benim gözümde. Yeniden yazarım yeniden hazırlarım. Peki ya kaybedilen bir insanı yeniden yazmak? Yeniden hazırlamak bu kadar kolay olur mu?

Ne olur kaybetmeyelim kişiliklerimizi ve sevdiklerimizi... Kolay değil bir insanı kazanmak...