17 Ocak 2010 Pazar

Açık Mektuplar: Sevgiliye - I

Sana yazıp yazmamak konusunda çok tereddüt ettim...



Ben olarak değilde farklı bir ismin arkasına saklanan birisi olarak yazmak istedim. Farklı bir isimle yazmış olsamda sana, bu satırları yazan ismin arkasındaki kişi gerçek ben; yazdıklarımın sahibi ise içimdeki sensin...



Gözlerine son baktığım günden bugüne çok zaman geçti... Zaman bir çok şeyi silse de hiç ummadığım bir anda; sabah işe geç kalmamak için koştururken, yalnızlığımla tükettiğim kaldırımlarda, yaşanmamış eksik kalmış bir aşkı anlatan şarkıya ait sözleri kulaklığımda duyarken veyahut yeni bir güne başlamak için gözlerimi kapadığımda; bütün asaletinle tam karşımda duruyorsun. Gözlerindeki o anlamsız ifade herşeyi alt üst ediyor...



Sinir bozucusun. Etkileyicisin. Yitiksin. Saklı bir bahçe gibisin...



Evet aynen böyle işte tutarsızsın...!



Tüm bunlardan daha önemlisi gidensin. Biliyorum gitmek zorunda olduğun için gittin. Zorunda da değildin aslında. Gitmek işte sadece gitmekti. Herhangi bir nedene gerek yok...Niye kalmadın demeyeceğim sana, tıpkı niye gittin demediğim gibi...



Yukarıda okuduğun satırlardan sonra gözlerinin önünde kocaman bir isim listesi canlandığını tahmin edebiliyorum. Bırak kimin bunları yazdığını düşünmeyi. Ne önemi var ki kim olduğumun. Sadece okumaya devam et. Fakat okumaktan sıkıldıysan veya önemsiz yazdıkların diyorsan bundan sonrasını okumaya devam etme. Yok hayır devam edeceğim çok eğlenceli gibi bir düşünce şekillenmeye başladıysa zihninde bırak boşver kendini okumayı eğlenemezsin kendinle. Bu cümleden sonrasında karar vermiş olman gerekiyor artık.


...



...



Okuduğuna göre bu cümleyi kararını verdin artık, satır satır okumaya devam edeceksin kendini. Dur şimdi bu kadar hızlı olmaz. Derin bir nefes al önce. Nefes dedimde aklıma birden senin kokun geldi. Sahiden parfüm kullanmazdın ki sen, en zoruda bak bu işte.



- Neden zor biliyormusun?



Anımsayamıyorum kokunu çekemiyorum içime nefes gibi. Yok işte zihnimde senden kalan bir şey; bir çift gözün sonsuzluk kadar uzaklıktaki bir yıldız gibi parıldıyan bakışları dışında. Ne zaman gözlerimi kapasam gözlerini görüyorum. Oysa ben gözlerim açıkken, seni izlerken, gözlerini görmek isterdim. Oysa sen şimdi benim olmadığım bir yere bakıyorsun. Ne ala...! En azından hala parıldadığını biliyorum. Başkaları o ışıldayan gözleri göremese de...



O kadar çok zaman geçti ki gittiğin günün ardından. Bana sorsan bir ömür gibiydi sonunda cenneti olmayan. Sana sorsam saymadığın kadar çok zaman. Bir sürü şey yaşadım yokluğunda.



-Her şeyi anlatsam dinlemek istermisin? Dinlesen beni anlamak istermisin?



Biliyorum kafan çok karıştı, kusura bakma bende zaten toparlayamadım kelimelerimi. Ahh tabi ya zaten sen dağıtmamışmıydın dilimin ucunda sana söylenmeyi bekleyen afilli kelimelerimi. Nerden başlamalıyım şimdi söylermisin? Yoksa yine tüm asiliğinle "bırak dağınık kalsın" mı dersin?



Artık bir şeyler söylemenin vakti gelmedi mi?



Ben çok bekledim seni. Seni beklerken özlemenin ne demek olduğunu öğrendim. Özlemlerin içinde korkuyu buldum oysa ben seni arıyordum. Evet korktum. Hemde çok. Ve sonra zamanla korkumu sevmeyi öğrendim çünkü...








"devamı daha sonra... nedeni yok... öyle istedim..."

5 yorum:

  1. Kalan için mi zor giden için mi zor.. Geçen gün bunu konuştuk arkdaşlarla ben dedim ki kalan için çünkü giden kafasına koymuş gidecek. ya nasıl olursa olsun ya zorunlu yada değil ama gidiyor, kalan peki bütün hatıraları üstleniyor dokunduğu baktığı yerde onu görecek hissedecek biliyorum.. ve ağlamalar... izmir eylül

    YanıtlaSil
  2. ve zamanla korkumu sevmeyi öğrendim çünkü korkularım özlemlerimdi.. seni ne kadar özlediysem o kadar korktum.. bu yüzden ben seni özlemeyi öğrenirken korkularımıda sevmeyi öğrendim bir yandan.. sahi hep ben sana öğretirken birşeyleri yokluğunda öğretir olman acı vericl.. yoksun ama hala burda içimdesin.. içimdeki sensin..

    YanıtlaSil
  3. @ Adısz: ikisi içinde ayrı ayrı zor. kalmak yada gitmek ne farkeder ki. sonucu yokluk...



    @ Aşk ve Zehir: gitmeyi göze almak bir bakıma içimizdekiyle başbaşa kalmaktır. belki daha az acı verici, daha az özlemektir.

    YanıtlaSil
  4. Ne Güzel Yazmışsın Evlat...
    Mektubun Romantik Bir Film Gibi...
    Bu Devirde Romantizmi Bu Kadar Güzel Anlatan,Yaşayan Ve Yaşatan Sizin Gibi Gençler Var Oldukça...Aşk Ölmez...

    Eski Bir Şarkı Geldi Aklıma,Mektubunu Okuyunca...

    GİTMEKMİ ZOR...?
    KALMAKMI ZOR...?
    O SABAHI GEL BANA SOR...

    SORMAMIŞSIN HİÇ KİMSEDEN...
    PEK ÜZGÜNMÜŞSÜN GİDERKEN...
    ARAYIP DURMUŞSUN BENİ...
    KİMSEYE BELLİ ETMEDEN...

    GİTMEKMİ ZOR...?
    KALMAKMI ZOR...?
    O SABAHI GEL BANA SOR...

    Gidenler Gitsede Hayatlarımızdan,Hatıraları Kalıyor...
    Buda Güzel...
    Ve Böyle Güzel Mektuplar Yazdırıyor, Geride Kalana...

    Sevgi İle Kal...
    Bloğunun Takipçisiyim Her Zaman...

    Yazı Ve Yayın Hayatının Devamlı Olmasını Dilerim...

    YanıtlaSil
  5. benim içinde yazarmısınız:(ben çok ama çok sevdim fakat bi aptallıkla onu aldattım şimdi çok pişmanım deliye döndüm psikolojim bozuldu üç yıl geçti ama hala aklımda hala ilaçlarla ayaktayım:(

    YanıtlaSil