25 Şubat 2009 Çarşamba

Anlamsız Renkler

Sonunu bildiği halde bir adım daha atmak istedi. Tutamadı kendini dur diyemedi. Artık kocaman bir boşluğun üstündeydi. Düşüyordu, gökyüzünün sonsuz maviliklerinden dipsiz alacakaranlıklara doğru...

Ne tutanacak bir dal, ne de gizli bir el vardı onu kurtaracak. Nasıl yaşardı düşlerinin enkazıyla birlikte. Bitmeliydi kendisi ile birlikte bu acılarda...

Kaç gecenin sabahı bulması gerekiyordu? Olmuyordu işte gece bile aydınlanıyordu. O her geçen gün daha da çok kararan dünyasının içinde yok olup gidiyordu. Kayıp gitmişti güneşi, terk etmişti onu...

... ...

En çokda elinden hiçbir şey gelmemesi kahrediyordu onu. Önce umutlarını sonrada bütün gücünü yitirdi. Artık anlamı kalmamıştı bütün bunların.

Nasılda karanlığa gömülmüştü herşey...
Gördüğü tek renk siyahdı...
Anlamı kalmışmıydı ki artık görmeye çalışmanın...
Kapadı gözlerini bütün sessizliğiyle yalnızlığının suratına doğru bir çığlık atarak...

Ve karanlığa gömülmüş hayatından geriye kalan siyah mürekkep izlerine karışan kırmızı renkleriydi... En sevdiği renkler hiç yazılmamış bir kitabın son sayfasıydı artık...

23 Şubat 2009 Pazartesi

Sen bu şiiri okurken, Ben belki başka bir şehirde ölürüm...

Sen bu şiiri okurken,
ben belki başka bir şehirde olurum.
kötü geçen bir güzü
ve umutsuz bir aşkı anlatan;
rüzgarla savrulan,
kağıt parçalarına yazılmış,
dağıtılamamış bildiriler gibi
uzun bir yolculuğa hazırlanan;
yalnız bir yolculuğa.
çünkü beyaz bir gemidir ölüm
siyah denizlerin çağırdığı
batık bir gemi...

batık bir gemi
sönmüş yıldızlar gibidir...
yitik adreslere benzer ölüm
yanık otlar gibi...
sen bu şiiri okurken
ben belki başka bir
şehirde ölürüm.

Behçet AYSAN'ın kaleminden...

21 Şubat 2009 Cumartesi

Sohbet Günlüğü

(06:16) s3m...//: gözler aldatır insanı deniz
(06:16) s3m...//: kelimelere yüklediğin anlamlara göre göz görmeye başlar
(06:17) s3m...//: ve sonrası malum
(06:17) s3m...//: hiç birşeyi farklı bir gözle göremezsin
(06:19) deniz: o gözün gördüğü şey kalbe gidiyorsa
(06:19) deniz: kelimeler ona göre biçim allırr
(06:19) s3m...//: arada duvarlar var ama
(06:20) deniz: umutta da tükenmezlik warr
(06:20) s3m...//: bittiyorum ben galiba yitiriyorum herşeyimi
..........

Konyada neredeyse bir sürgün hayatından farksız geçen 7 ay sonunda; yaşadığım her olayda her an'ımda yanımda olan sevgili dostum özlendiğini bilmeni istiyorum. Keşke yine yanımda olsan ve bana "boşver aga hayat devam ediyor herşeye rağmen" diyebilsen...

20 Şubat 2009 Cuma

Hiç

Umutlar olmaz düşlerde...

Hep olmayacak şeyler düşlenir...

Çünkü bilirsin düşlerinide yitireceksin; düşlediklerinide...

Hiç senin olmayacaklardır...

Ne kadar çok istesende...

...

...

Oysa hep yaşayacaklardır seninle birlikte en derin izleriyle...

En acıtan yaralar; yokluğu ile...


...

19 Şubat 2009 Perşembe

...

Ağ kablosunu neşter ile kesmeye çalışan ve dalgınlığının kurbanı olarak parmağının bir kısmını uçurmayı başarmış biriyim artık.

Ne de güzel kanıyor. Siyah t-shortümle ne de uyumlu oldu kan kırmızısı. İzliyorum sadece hiç bir şey yapmak istemiyorum. Damarlarımdaki bütün kan boşalsın aksın...

Ahhhh aptal trombin proteinleri sizde nerden çıktınız? Niye durdurdunuz bunu? Neden hala benimlesiniz? Siz neden gitmediniz?

Çok kan kaybettim biliyorum. Sonrasında böyle satırlar normal...

İki Yalnız...

birçok yanlızlığa yettik...
ama sen ve ben...
biz...
iki yalnız olduk...

olmuyor çok isteyince...
her zaman bir bahane buluyor bizi...
gülmüyor işte kader...
aynı anda iki yalnıza...



18 Şubat 2009 Çarşamba

Anlam Kargaşası

Anlatmalıydı...
Anlam bulmalıydı duygularla birleşen kelimeler...
Hangi kelime yeterdi,
Kaç kelimede anlatabilirdi düşlerini...

Nasılda anlamını yitirmişti herşey...
Başlamalıydı anlatmaya...
Ya başladığı yerde biterse herşey...
Bu bir son olmalıydı...

Hazırmıydık bu sona...
Böylemi olmalıydı...
Korkular...
Kaybetmenin acısı...


Herşey bir merhaba ile başlar...

Bütün yitirilmiş olan düşlerin başlangıcında kısık sesle söylenmiş bir merhaba gizlidir. Herşey yitirildikten sonra bütün gizemini kaybeder bu kelime.

Ve kaybettiğimiz herşeyi aramak için yine bir merhaba ile başlamak zorunda kalırız...


Merhabalar...